Αλληλογραφία (1894/5-1905 και 1925)

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 1889 ανέβην κατά την συνήθειάν μου εις το Ράμλι εις το σπίτι του αγαπητού και μόνου αληθούς φίλου μου Μικέ Ράλλη. Ήτο λαμπρά. Θυμούμαι ότι ήτο ο Περικλής Αναστασιάδης εκεί. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, αφηγούμενος αναδρομικά τις αναμνήσεις του από την αρρώστια και τις τελευταίες ημέρες του Μικέ Θ. Ράλλη, αφού μνημονεύσει τον εκλιπόντα φίλο του και προτού ξεκινήσει τη λεπτομερή περιγραφή της "λαμπρής" συγκέντρωσης της 15ης Σεπτεμβρίου 1889 στο σπίτι του Ράλλη στο Ράμλι, σημειώνει, ως πρώτη ανάμνηση, την εκεί παρουσία του Περικλή Αναστασιάδη. Πρόκειται για την πρώτη μαρτυρία που διαθέτουμε για συνάντηση του Καβάφη, εικοσιεξάχρονου τότε, με τον δεκαεννιάχρονο Αναστασιάδη. Την τελευταία μαρτυρία πάλι την εντοπίζουμε σχεδόν σαράντα τέσσερα χρόνια αργότερα, σε σημείωμα γραμμένο σε φύλλα από μπλοκ που ο άφωνος, πλέον, Καβάφης χρησιμοποιούσε για την επικοινωνία του. [...]