Αριστοτέλης: Περί ψυχής, Φυσιογνωμικά (Χρυσή βιβλιοθήκη αρχαίας Ελλάδας, τόμος 3)

Περί Ψυχής: Καθιερώνοντας για πρώτη φορά την Ψυχολογία ως αυτοτελή επιστήμη, ο Αριστοτέλης αναλύει τις ψυχικές λειτουργίες, κυρίως από φυσική και βιολογική άποψη, με σκοπό να διερευνήσει την ουσία της ψυχής στα έμβια όντα, τη σχέση της με το σώμα και τις πέντε αισθήσεις, τα μέρη της και τις ιδιότητές τους, και, προκειμένου για την ανθρώπινη ψυχή, τη σχέση της με τη νόηση και τη συγκρότηση των γενικών εννοιών από τον νου.

Φυσιογνωμικά: Η φυσιογνωμική τέχνη στην Αρχαιότητα στηριζόταν στην ερμηνεία των εξωτερικών χαρακτηριστικών ως δεικτών για τον χαρακτήρα των ανθρώπων. Στο έργο αυτό ο συγγραφέας περιγράφει, σε δύο διακριτά μέρη (θεωρητικό και πρακτικό-μεθοδολογικό), τις βασικές αρχές της φυσιογνωμικής, με στόχο τη βελτίωση των ανθρώπινων σχέσεων μέσα από την κατανόηση των ψυχικών τάσεων και διαθέσεων των άλλων, όπως αυτές αποτυπώνονται στα εξωτερικά τους γνωρίσματα.