Καινοτομία και βιομηχανικός μετασχηματισμός στην Ελλάδα 1950-1973: Διαδεδομένοι μύθοι και αφανείς αλήθειες

Η ιστορία της ελληνικής μεταπολεμικής βιομηχανίας έχει αναλυθεί από αρκετούς συγγραφείς. Στην υφιστάμενη βιβλιογραφία έχει εξεταστεί κυρίως η οικονομική και κοινωνική συνιστώσα της, ενώ έχει σχεδόν αγνοηθεί η τεχνολογική διάσταση και συνεισφορά της.
Ο συγγραφέας μετά από πρωτογενή έρευνα σε δημόσια διαθέσιμα αρχεία, αλλά και σε αρχεία ιστορικών πρωταγωνιστών της περιόδου, θέτει τρία κομβικά ερωτήματα:
- αν αναπτύχθηκε τεχνολογική καινοτομία στην Ελλάδα
- αν η μεταπολεμική βιομηχανία συνεισέφερε στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου στη χώρα, και
- αν η εγχώρια βιομηχανία συνέβαλε στη βελτίωση της εκπαίδευσης στη μεταπολεμική Ελλάδα.
Αξιοποιώντας δημοσιευμένα και αντικειμενικά ποσοτικά δεδομένα, η απάντηση στα τρία αυτά ερωτήματα είναι καταφατική, κάτι που ίσως έρχεται σε αντίθεση με την καθεστηκυία άποψη για το ζήτημα.
Η μέθοδος είναι πρωτότυπη, δεδομένου ότι ο συγγραφέας, πέραν των συνολικών στατιστικών, μελετά επτά εμβληματικές επιχειρήσεις της περιόδου 1950-1973, οι οποίες ήταν αντιπροσωπευτικές για την ελληνική βιομηχανία, αποτελώντας παράλληλα το 25% του τότε μεγέθους της.
Το βιβλίο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τον ερασιτέχνη ιστοριοδίφη της εποχής, αλλά και για τον φοιτητή που μελετά την τεχνολογική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη στη μεταπολεμική Ελλάδα.