Τηλέμαχος Χυτήρης (Έλληνες ποιητές - Η γενιά του '70)

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης, πορεύεται ασυμβίβαστα όλα αυτά τα χρόνια, έχοντας ως πίστη του, ότι στη λεγόμενη ποιητική γενιά του '70, υπήρχαν (και υπάρχουν, θα λέγαμε) ποιητές που εξέφραζαν την προσδοκία του αναγεννημένου ανθρώπου, μέσα σ' έναν κόσμο κατάφασης και ελευθερίας. Και οι παραπάνω θέσεις του ποιητή όχι μόνον διαπερνώνται μέσα απ' τις ποιητικές του δημιουργίες, αλλά αντιπροσωπεύουν και αρκετούς ομολόγους του ποιητές, που και σήμερα βιώνουν τον ποιητικό λόγο, που εντέλει το αίτημά τους είναι η «ελευθερία», όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και στην ευρύτερη διάστασή της: στην απελευθέρωση από τη συμβατικότητα και την αναζήτηση των αδιάγνωστων οραμάτων.
Είναι χαρακτηριστική η συμπόρευση του ποιητή με τους αρχικούς ομολόγους του της ίδιας γενιάς, της «τρίτης μεταπολεμικής γενιάς», αφού αμέσως μετά τη μεταπολίτευση, έλαχε κι αυτός μαζί με άλλους πρωτοπόρους νέους λογοτέχνες, ποιητές, κριτικούς λογοτεχνίας και άλλους δημιουργούς, να παρουσιάσει το έργο του, που δεν μπορούσε μέχρι τότε, λόγω της δικτατορίας, στην γκαλερί «ΩΡΑ» του ζωγράφου και πνευματικού ανθρώπου Ασαντούρ Μπαχαριάν (1924-1990), όπου είχαν οργανωθεί λογοτεχνικές και εικαστικές εκδηλώσεις. Εκεί στη Β' Συνάντηση Νέων Δημιουργών, στο Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο ΩΡΑ, τον Μάιο του 1976, παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά σε δημόσια εκδήλωση μετά τη δικτατορία τα πρώτα ποιήματα, μαζί με τους άλλους ποιητές της ποιητικής γενιάς του '70.Ήταν η 26η Μαΐου 1976, μία από τις ημέρες εκδηλώσεων ποίησης, όταν έγινε η επαφή με τον Τηλέμαχο Χυτήρη και την ποίησή του, ημέρα που αποτέλεσε την αφετηρία της πορείας ενός σημαντικού ποιητικού έργου επί είκοσι τέσσερα συνεχή χρόνια με κάποιες μικρές χρονικές διακοπές. [...] (Από την παρουσίαση της έκδοσης)