Ο Γκυόρκυ Λούκατς προερχόταν από εύπορη αστική οικογένεια εβραϊκής καταγωγής την εποχή της Αυστρουγγαρίας. Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη από πατέρα τραπεζίτη. Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Βουδαπέστης και του Βερολίνου και το 1906 ανακηρύχθηκε διδάκτορας φιλοσοφίας. Το 1914 προσχώρησε στο ουγγρικό κομμουνιστικό κόμμα. Από το 1945 χρημάτισε καθηγητής αισθητικής στο πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης. Υπέρμαχος της αποσταλινικοποίησης, το 1956 χρημάτισε υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση Νάγκι, μετά την πτώση της οποίας αυτοεξορίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα. Στα βασικότερα έργα του συγκαταλέγονται: «Η ψυχή και οι μορφές» (1911), «Το ιστορικό μυθιστόρημα» (1936), «Ο Γκαίτε και η εποχή του» (1946), «Ο νεαρός Χέγκελ και το πρόβλημα της καπιταλιστικής κοινωνίας» (1948), «Η καταστροφή του Λόγου» (1954), «Σολζενίτσιν» (1964). Λιγότερα